| تبليغات | X |
|
قلم شکسته (پرچمدار) "ما با ولایت زنده ایم"
|
بسم الله با عرض سلام و عذرخواهی از محضر همه ی دوستان به علت اینکه مدتی هست از بنده ی حقیر سلب توفیق شده است و نتوانستم به صورت شایسته در خدمت عزیزان باشم ومطالب پرچمدار را بروز کنم .
چند هفته ای هست که پایگاه نشر مدح و مرثیه " سهیل عرب" با هدف انتشار اشعار آئینی (مدح و مرثیه اهل بیت علهیم السلام) و شناسایی شاعران جوان آئینی کشور راه اندازی شده که تا اطلاع ثانوی مشغول فعالیت در این وب سایت هستم از همگی التماس دعا دارم از همه دوستان دعوت میکنم تا مخاطب ثابت پایگاه "سهیل عرب" باشند. [ یکشنبه بیستم فروردین 1391 ] [ 11:14 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
((شنيده ميشود از آسمان صدايي كه كشيده شعر مرا باز هم به جايي كه)) غزل در آن پي مضمون نو نمي آيد درست مثل همين بيت آشنايي كه "نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت" نه سيد الشهدا تاب زخم هايي كه گرفته پيكر او را هماره در بر خويش مثال شاهد آن خفته در ندايي كه نوشته اند كسي روي تل ندا سر داد كه يا رسول ببين جسم بالعرايي كه مقطع است و مرمل، قتيل العريان است نمانده بر تن او آن ردا، ردايي كه به دست هاي پر از پينه دوخت مادر من و از تنش به در آورد بي حيايي كه براي غارت اموال ما طمع ميكرد براي معجر و خلخال و آن طلايي كه.. درون خيمه رسيد و ربود آن ها را به باد طعنه گرفتند قد كمان ها را درون خيمه دويدم درون آتش و دود كسي رسيد و ز گوشم دو گوشواره ربود كسي به تازيانه رسيد و كمي تعلل كرد سه ساله دخترك ات ناگهان كمي هل كرد به كنج خيمه ي آتش گرفته، برد پناه گرفت شعله ي آتش به دامنش، اي آه... پرچمدار محرم الحرام 1433 پی نوشت: مطلع شعر استقبال از شعر برادر بزرگوار سید حمیدرضا برقعی است که در رسای بانوی عالمین حضرت زهرا(سلام الله) سروده اند ودر کتاب اول ایشان به نام "طوفان واژه ها" به چاپ رسیده است. [ جمعه هجدهم آذر 1390 ] [ 22:50 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
پيرزن چشم كه باز ميكرد، ميگفت:
«پسركم، صبحت به خير. سلامت باشي انشاءالله.»
قربانعلي جوابش را نميداد.
 ميگفت: «پاره تن مادر، ميخواهي برايت زن بگيرم؟ چقدر دلم ميخواهد داماديات را ببينم...» قربانعلي جوابش را نميداد. ميگفت: «ميخواهي دو استكان چاي داغ بريزم دوتايي جرعهجرعه بخوريم. من درددل كنم تو بشنوي؛ بعد تو درددل كني من گوش كنم؟» قربانعلي جوابش را نميداد. ميگفت: «عزيزكم، زخمهاي تنت هنوز خوب نشده؟ به مادر بگو چقدر درد داري؟ گريه ميكني؟» قربانعلي جوابش را نميداد. ميگفت: «عزيز دل مادر، شبها سوز سرد ميآيد توي اين آلونك حلبي، همه استخوانهايم تير ميكشد از درد... دست تو شفاست....كاش با دستهاي گرمت درد استخوانهايم را بگيري...» قربانعلي جوابش را نميداد. ميگفت... ميگفت... ميگفت.... از سال 57 ميگفت، اما قربانعلي جوابش را نميداد، گرچه دلش ميخواست سنگ سپيد روي تنش را كنار بزند بلند شود، برود در همان آلونكي كه مادر در بهشتزهرا كنار مزار او ساخته بود، جثه ضعيف و ظريفش را محكم در آغوش بگيرد، پيشانياش را ببوسد، با صداي بلند گريه كند، اجازه بدهد اشكهايش روسري پيرزن را خيس كند و بعد ميان هقهق بگويد: «مادرجان، من هيچ چيز از اين دنيا نميخواهم جز تو. برو خانه، تو را به خدا برگرد خانه، من مردهام، در جريان انقلاب شهيد شدهام. آن سنگ سپيد را ببين! زير همان سنگ خوابيدهام مادر!» ميدانست كه نميشود، ميدانست كه محال است؛ اما آن بالا، در دنياي زندهها، پيرزن نشسته بود كنار سنگ سپيدش و نااميد نميشد و گرچه ميفهميد ساواكيها نرسيده به انقلاب پسرك را شهيد كردهاند، انگار صداي تپش قلبش را از زير سنگ ميشنيد كه از بهشت زهرا دل نميكند و كنار قبر عزيزش آلونكي ساخته بود و قبل از سال 78 كه بيماري از پا بيندازدش همان جا در بهشت زهرا زندگي ميكرد، به اين اميد كه قربانعلي جوابش را بدهد، به اين اميد كه پسركش برخيزد، بگويد: «دردي ندارم مادر، حالم بهتر است.» به اين اميد كه باز سربگذارد روي شانه مردانهاش، بو بكشدش، نوازشش كند و برايش لالايي بخواند. ما خبرنگارها پيرزن را ميشناختيم، به او ميگفتيم «ننهعلي»، باخبر بوديم كه پسرش پيشتر در اهواز دفن شده بود و پيرزن آنقدر كنار مزارش در اهواز بيتابي كرده بود كه پيكر شهيدش را از آنجا به گلزار شهداي تهران آورده بودند. ما خبرنگارها ميدانستيم او عاشق است و بالاخره روزي به اين دوري پايان ميدهد و تنهايمان ميگذارد. ديروز، وقت پايان دادن به دوري بود. مهمان حضرت زهراست انشاالله [ پنجشنبه چهارم اسفند 1390 ] [ 21:5 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
شما برای چه کسی هورا
می کشید؟؟
.jpg) خمینی کبیر:
هوشیار باشید، ببینید هرگاه مورد حمایت و تشویق دشمنان اسلام قرار
گرفتید بدانید عملکرد شما اشتباه است و به بیراهه میروید.
حتما از ادامه مطلب دیدن کنید.
برچسبها: دلنوشنه ی حسین قدیانی, تبریک رضا پهلوی به فرهادی, تبریک سخنگوی کاخ سفی به فرهادی ادامه مطلب [ چهارشنبه بیست و هشتم دی 1390 ] [ 14:49 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
لطفا اگر این مطلب رو مشاهده می کنید حتما دانلود کنید
شعر این مطلب برای خودم هست ولی سبکش رو نمیدونم، حاج محمود کریمی خوند من هم روش شعر زدم
السلام علیک یا بنت الحسین(ع)
نمیشه باورم.. که بی پدر شدم ز غصه ی بابام کمون شده قدم کجا بودی بابا چرا از ما شدی جدا دلم می خواد ببوسمت ولی نه روی نیزه ها *** عمه به من می گفت رفته بابات سفر دختر شامی گفت شدی تو بی پدر بابامو من میخوام دیگه نمیبینه چشام شده سر روی طبق برام شبیه یه طعام
با نوای کربلایی حسین فروغی
برای دانلود کلیک کنید http://s1.picofile.com/file/7246007418/hosein_foroghi_shabe3.mp3.html [ شنبه بیست و چهارم دی 1390 ] [ 9:59 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
شب ۱۳ محرم هیئت متوسلین به حضرت قاسم بن الحسن(ع)
به قول رفقا شور قتلگاهی
با نوای برادر عزیزم ذاکر الحسین "کربلایی محمد قانع"
برای دانلود بر روی آدرس زیر کلیک کنید: [ سه شنبه بیستم دی 1390 ] [ 14:47 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
حجب داريم و از حيا سرشار
دختر مير مومنين هستيم دختران جوان آل الله ناز داريم و نازنين هستيم * * * علوي زاده ايم اي مردم پاك هستيم مثل يك حورا ما هم از سلب عطر آن سيب ايم حاصل چله هاي غار حرا * * * ما مسلمانيم ، خوب مي دانيد.. به چه حقي اسيرمان كرديد؟ چه شده امت رسول خدا؟ به چه جرمي به تازيانه زديد؟ * * * به چه حقي خيام غارت شد؟ به چه جرمي شكست حرمت ما؟ به چه حقي به چنگ مي گيريد اين غرور و وقار و غيرت ما؟ * * * به چه از روي بام مي خنديد؟ چشمتان كور اي حرامي ها ما نبي زاده ايم ، محترميم "بد و بيرا" بس است شامي ها * * * ما كجا و نگاه نامحرم؟ ما كجا و سلاسل و زنجير؟ ما كجا ، مجلس عرق خور ها؟ ما كجا طعنه هاي قوم حقير؟ * * * سر سردار كربلا بر ني سر دردانه ي خدا بر طشت.. ما كه خود روضه هاي "مكشوف ايم" روضه ي باز ديگري در طشت.. * * * واي از آن مجلس شرابي كه همه ي حاضرين آن مستند يك يهودي و چند همراهش گرم عيش اند و گرم نوش هستند * * * ما، كه خود يك حجابي از نوريم... جلوه ي نور ما ز نور خداست... عمه مي خواست "دق" كند وقتي آن يهودي ز ما كنيزي خواست * * * سر بابا مقابل ام بود و- -خيزران بود آن چه بالا رفت لب و دندان كه چوب مي خورد و- -ناله ها از حرم به بالا رفت * * * آن يزيد(لعنت الله) پليد در سر داشت قصد جان امام عاشورا دخت شير خدا اگر كه نبود در كجا بود نام عاشورا؟
18 محرم الحرام 1433
سلام اول از همه ی دوستانی که به بنده ی حقیر لطف دارند و بنده را با نظرات ارزشمندشان راهنمایی میکنند بسیار سپاسگزارم. دوم یک تشکر صمیمانه از برادر عزیزم شاعر گرانقدر جناب آقای یوسف رحیمی که با حوصله ی تمام بعضی از این غم نوشته ها را مورد رصد قرار دادند و نکاتی قابل توجه را به بنده گوش زد نموده وآموختند. دو بند اول این شعر توسط این برادر عزیز تصحیح شده است که جهت اطلاع دوستان درذیل این مطلب به آن اشاره می کنم. قلمش استوار و دفتر شعرش آباد..
حجب داريم و از حيا سرشار آيه آيه سلالهي طاها با شکوه است لحظه لحظه مان از تجلي عصمت زهرا *** علوي زاده ايم اي مردم اين جلال و کمال حيدري است
سيرت و خوي ما پيمبري است
[ چهارشنبه بیست و سوم آذر 1390 ] [ 18:28 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
التماس دعا تو حرم ما رو فراموش نکنید.... در ازدحام حرم هركسي به تنهايي گرفته دست دعا را به سوي آنجايي كه جلوه كرده در آن جلوه اي مسيحايي همان حريم قشنگي كه هست رويايي خلاصه گشته در آن انتهاي زيبايي پر از شميم بهشت است ازدحام حرم نشسته اند ملايك به روي بام حرم گرفته است پر و بالشان به دام حرم نه اينكه دام تو گسترده اي بنام حرم كه صيد عزم تو كرده به رقص شيدايي من از سجيه تو آموختم مسلماني تويي كه عالم ديني و نطق قرآني به من نگاه مي كني؟! نگاه يك آني شبيه آن نگهي كه به سنگ سلماني نمودي و همه ديدند چون مسيحايي تو هشتمين نفري كه بهار مي آري به زير سايه خود لاله زار مي آري براي مردم مشهد وقار مي آري به زير گام خودت كسب و كار مي آري كسي نداشت در عالم چنان تو كارايي تو در هنر نمايي قاليچه هاي كرماني تو در شميم خوش اين گلاب كاشاني تو زعفران خوش "عطر و دم "خراساني تو پايه ي بركات تمام ايراني تو در نهاني و اما هميشه پيدايي فداي كاشي آبي نماي گوهر شاد فداي زرد طلايي پنجره فولاد فداي صحن بزرگي كه شد شفا آباد كسي ميان حرم ناگهان ندا سرداد شفا گرفت مريضي به دست آقايي همين كه واژه به روي لبت تبسم كرد كليم جلوه نمود و كمي تكلم كرد سپس به طره ي تو طور را تجسم كرد و بعد عطر تو طور را پر از ترنم كرد پيمبري شده اي كه نداشت همتايي چندي ست محضرت به زيارت نيامدم اين "من"كه در جوار شما بود دم به دم من طائر شكسته پر شهر مشهدم در حسرت پريدن بر گرد گنبدم مرا بخوان و رها كن ز دست تنهايي مرا دوباره بخوان و زشرم آبم كن به جام باده بيفزا كمي خرابم كن سپس به آتش عشقي فزون كبابم كن مرا دعا كن و ققنوس مستجابم كن مزن مرا به زمين و مكش به رسوايي ۱ ذي القعده ۱۴۳۲ ۷مهر ۱۳۹۰ [ دوشنبه چهاردهم آذر 1390 ] [ 4:34 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
تقدیم به برادر عزیزم کربلایی محمد قانع
"یا حسین (ع)" ساقي دريغ كرده ز من باده هاي ناب مخمور باده هاي توام حضرت شراب دنيا عجيب پشت مرا گرم كرده است با عشوه هاي وسوسه انگيز يك سراب من هم مقيم ميكده ات مي شوم! بريز يك جرعه "هفت ساله" برايم شراب ناب با من بگو تو درد دلت را عزيز دل با من بگو چگونه شده خانه ات خراب؟ با من بگو ز عشق نخستين عالمين با من بگو كه مُردم از اين شور و اضطراب گفتي حسين بند دلم پاره شد! كدام؟ گفتي حسين اشرف اولاد بوتراب گفتي حسين ميكده در غم نشست و بعد منبر بپا شد و اينگونه شد خطاب عالم فداي ناله "هل مِن مُعين" تو عالم فداي تشنه شهيد نخورده آب عالم فداي اباالفضل و اكبرت عالم فداي طفل رضيع اصغر رباب عالم فدای خواهر مظلومه ات حسین عالم فداي گيسوي از رنگ خون خضاب بايد جدا شود ز تو اين خواهرت ولي هر قدر بوسه زد، دل زينب نشد مجاب پس روي نيزه نشستي!؟ چه خوب شد همراه زينبي سر نيزه چو آفتاب هفده ستاره دور سرت چرخ مي زنند بر روي ني چه كسي ديده ماهتاب اي واجب الاجابه بگو پس چرا نشد "امن يجيب" خواهرتان زود مستجاب؟ ساقي بس است طفره نرو... ساده تر بگو بعد از حسين خانه شادي شود خراب... 19 ذي القعده 1432 ۲۵ مهر ۱۳۹۰
[ شنبه هفتم آبان 1390 ] [ 19:29 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
ببين طوفان سرد معصيت ها داده بر بادم
ببين عهدي كه روزي با تو بستم رفت از يادم
هميشه ابر رأفت بر سرم باريد همچون سيل
ولي من در مقابل همچو سدي سخت استادم
شنيدم موعظه از واعظ شهر و نفهميدم
به من دادي تو دست ياري و من نيز پس دادم
غرور غيرتم را زير پاي نفس له كردم
كه اينك يك كلان شهري به نام هرزه آبادم
هميشه كذب مي گفتم كه تو ليلي، كه تو شيرين
و من هم خوب فهميدم نه مجنونم ، نه فرهادم
تو از آب و هواي اين دل من هم خبر داري
هوي سرما فرستاده به زير صفر افتادم
تمام وصف حالم را از اعمالم تو مي خواني
چه بد كردم..! كنار اشك از چشم تو افتادم
بماند بيت آخر مال آن روزي كه مي آيي
كه تو دلگير از دستم ولي من با تو دل شادم...
[ پنجشنبه پنجم آبان 1390 ] [ 4:56 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
هر آنكه بر صليب تو مصلوب مي شود
از سلك سالكانِ تو محسوب مي شود تو آسمان معرفتي، پر ستاره اي طالب به معرفت به تو مطلوب مي شود گاهي سبوي كاسه ي چشم سياه تو كاري تر از هزار باده ي مشروب مي شود مضمون آيه هاي خداوند شأن توست قرآن ز شرح وصف تو محبوب مي شود حراج دل زديم و كسي مشتري نشد كالاي دل به نرخ تو مرغوب مي شود با من معامله چون ديگران نكن اسناد اين معامله مكتوب مي شود من با تو دوستم و دشمنم ولي راضي مشو رفيق تو مغلوب مي شود يوسف تويي و زليخا به كار نيست اين چشم ماست كه پاي تو يعقوب مي شود ۶ذي القعده ۱۴۳۲ [ سه شنبه دوازدهم مهر 1390 ] [ 21:45 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
 استد محمد سهرابی
حضرت رقیه (سلام الله علیها)
مجنون شبیه طفل تو شیدا نمیشود
شان نزول راس تو ویرانه ی من است
بی شانه نیز میشود امروز سر کنم
بیهوده زیر منت مرهم نمیروم
صد زخم بر رخ تو دهان باز کرده است
چوب از یزید خورده ای و قهر با منی
پیدا نشد یکی که بگوید به دخترت
[ شنبه دوم مهر 1390 ] [ 23:16 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
بازتابي كه تو در عمق وجودم داري
لحظه اي نيست، تو اين جلوه دمادم داري منم آن غافل گمراه كه تنها بودم و نفهميده ام اين را كه تو مردم داري من پر از وسوسه ام، تو پر از دغدغه ي ــ آن دلي را كه به غير از تو سپردم داري تو همان زاده ي مظلوم ترين مظلومي آن علي زاده كه بر چشم، دمي دَم داري چه غريبانه پس پرده ي غيبت هستي كسي از منتظران تو نپرسيد كه همدم داري؟ تو سليمان زماني ، همه جا مي بينم كه هواي ملخ و عقرب كج دُم داري...
[ دوشنبه بیست و یکم شهریور 1390 ] [ 19:32 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
شكسته قبه غزل را شكوه مدحت تو
قيام آينه خم شد به پاي حرمت تو نماي آينه ها انكسار مي طلبد به شوق نشر تو و انتشار كثرت تو ملائكه همه امشب به سجده افتادند به خال ناز لبت در زمان خلقت تو تورا قديم تر ازاين قديمي ات خواندند سه روز قبل ازل ابتداي قدمت تو شجاعتي كه تو داري زبانزد است و مثل قواي جنگ جمل شد اسير هیبت تو گداي شهر تو بودن چه لذتي دارد هزار حاتم طائي گداي ثروت تو چقدر چشم زليخا گريست يوسف را چقدر يوسف كنعان كشيد حسرت تو... پرچمدار...
[ دوشنبه بیست و چهارم مرداد 1390 ] [ 1:53 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
يادت مي آيد در مدينه اي برادر؟ در خانه زهرا،همان بيت محقر من بودم و تو بودي يك باغ گل ياس با هم كنار مجتبي بوديم و حيدر يادت مي آيد روزگاران قديمي ياران بابايم علي سلمان ، اباذر؟ يادت مي آيد كوچه هاي تنگ و تاريك كه با حضور مادرم مي شد منور؟ يادت مي آيد ظلمت شبهاي ماتم در بيت الاحزان مادرم بعد از پيمبر؟ دستان پر مهرش دري بر آسمان بود در آسمان پر مي زديم هر چند بي پر آن باغ سبز اندر هجوم فتنه شد سرخ دستان بابا بسته شد، دستان مادر... دست اش شكست و شانه از دست اش نيفتاد هي شانه مي زد گيسوانت را برادر يك شانه در دست اش دمادم گريه مي كرد بر روضه هاي كوفه و خاكستر و سر... پرچمدار... [ دوشنبه بیست و چهارم مرداد 1390 ] [ 1:49 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
دست من را گرفت و با خود برد به تماشاي صحنه ای جانکاه دیدم آنجا منافقين گرمه كودتا بر عليه شاهنشاه کودتا رنگ خون به خود میزد با قلموی تیغ و سر نیزه صحنه ها را ورق زدم دیدم سر یاران شاه بر نیزه لشكر دشمنان چه سرمست اند لشكري بي خبر از آن بالا چقدر ظالمانه مي خندند به غريبي بي كسي تنها همگي شان نقاب بر چهره شرم از روي شاه مي كردند عده اي هم كه پست و بي غيرت... از بلندي نگاه مي كردند شاه می خواست با خبر گردند ز جهادی که با خدا کردند شاه می گفت کودکم تشنه است سر او را ز تن جدا کردند سخناني كه شاه مي فرمود رحمتي بي كرانه در بر داشت هر كلامي كه روي لب مي گفت نيزه اي روي قلب خود مي كاشت شاه تا گفت مادرم زهراست ناگهان استخوان سينه شكست نفسش رفت ... تا كه باز آمد شمر ملعون به روي سينه نشست خنجر آماده شد، گلو... اما تير و نيزه كمي مزاحم بود تير ها مي شكست در سينه نيزه ها هم ... كمي مقاوم بود... يك كبوتر كه بال و پر ميزد گل سرخي كه سرخ تر مي شد و نگاه فرشتگاني كه در تماشاي صحنه تر مي شد کودتا رنگ خون به خون به خود میزد با قلموی تیغ و سر نیزه صحنه را ورق زدم دیدم سر یاران شاه بر نیزه شاه می خواست با خبر گردند ز جهادی که با خدا کردند شاه می گفت کودکم تشنه است سر او را زتن جدا کردند...
17 شعبان المعظم 1432 پرچمدار.... [ سه شنبه بیست و هشتم تیر 1390 ] [ 22:49 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
گيسوي خون چكان تو در دست بادهاست
در دست باد زلفِ تو پُر ناز مي شود خون ميچكد ز گلويت به روي ني وقتي كه لحن خواندنت آغاز مي شود قاري ِ من تو دگر آيه اي نخوان ...! از ضرب سنگ زخم سرت باز مي شود اشك من و نگاه غريبت به چشم هام سهم من از نگاه تو پرواز مي شود من را غم جدايي از تو شكسته كرد اين غم به غير تو به كه ابراز مي شود؟ طفل صغير و مضطربت را نظاره كن خلخال پاش قسمت سرباز مي شود حالا گريز مي زنم اينجا به قتلگاه حالا چقدر روضه ي تو باز مي شود اينجا نگين خاتم تو برق مي زند انگشترت غنيمت سگباز مي شود ۱۸ صفر ۱۴۳۱ پرچمدار...
[ شنبه هجدهم تیر 1390 ] [ 23:1 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
نفسي صبر مي كني بانو؟
پا به پاي تو ماه مي آيد در مصاف ستيز هلهله ها در پي ات صد نگاه مي آيد * * * گريه از چشمتان سرازير است پيش چشمان هيز قاطبه ها غربت از چشم شمس مي ريزد بر مسير نگاه فاصله ها * * * همهمه در صفوف لشكر شد... تو چرا بي قرار مي باشي؟ چه كسي حمله كرده در خيمه كه به فكر فرار مي باشي؟ * * * شعله در شعله شد حرمخانه گره معجر تو محكم شد در هياهوي خيمه سوزاندن آتش و شعله بر تو محرم شد * * * گريه در گريه شد حرمخانه انكسار از قد تو مي بارد به چه زيبا به روي صورت تو غنچه ، ياس كبود مي كارد * * * چه قدر عاشقانه مي سوزي تو به اين قائله چه خوش بيني تو تمام مصائب خود را با نگاهت جميل مي بيني * * * تو در اين قائله چه پير شدي گيسوان ات سپيد و قدت خم مي شماري تمام طفلان را يك، دو تا و سه تا و ، چند تا كم؟ * * * دختري زير چكمه هاي عدو دختري شعله ور شده دامن دختري... نه! دگر نمي خواهد اين يكي را نگو دگر با من * * * تو از اينجاي روضه ها بگذر من در این روضه جان به لب شده ام نفسي صبر مي كني بانو...؟ من در اين روضه جان به لب شده ام پرچمدار...
[ جمعه هفدهم تیر 1390 ] [ 14:39 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
لاله کاری شده است این بدنم
باغی از لاله در بدن دارم مثل باز شکاری آمده ای تا ببینی چه در دهن دارم لخته ی خون میان راه گلوست کمکم کن کمی سخن دارم سخنی از عطش به روی لبم ناله هایی پر از محن دارم حلقه ی دشمنان به دور سرم به لبم هیِ نزن نزن دارم جوشن ام چون که پاره پاره شده به تن از خاک و خون کفن دارم من علی اکبرم ببین بابا باغی از لاله در بدن دارم ۸محرم الحرام ۱۴۳۲ پرچمدار... [ چهارشنبه پانزدهم تیر 1390 ] [ 23:20 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
درگاه رحمت ازلی شد گشوده و مهتابِ روی یک زنی آنجا طلوع کرد آنجا غزل رسید و خداوندِ شاعری در پیش گام های همان زن خضوع کرد شه بیت شاهنامه حیدر نزول شد وقتی که فاطمه غزلی را شروع کرد زینب رسید و اصل جنون استوار شد حالا اصول پس زدو خود را فروع کرد اصل جنون برای حسین آفریده شد پس پیش پای عشق جنون هم رکوع کرد.. پرچمدار... [ دوشنبه ششم تیر 1390 ] [ 17:39 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
ذبیح غمزه ی رحمانی ات شدم زهرا
اسیر جلوه نورانی ات شدم زهرا میان روضه نشستم شفا گرفتم بعد مریض نسخه درمانی ات شدم زهرا پرچمدار...
[ دوشنبه ششم تیر 1390 ] [ 17:31 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
وقتی خلیل آتش عشق انتخاب کرد رو بر تو کرد و غیرتورا هم جواب کرد هیزم به گل بدل شد و آتش شدش نسیم رسم و رسوم عشق در آن صحنه باب کرد اما نشد فدای تو گردد نشد نسوخت آن رحمت تو بود که این را خراب کرد تا خواست مثل تو پسرش را کند ذبیح دستی رسید و نقشه ی او را بر آب کرد همتایی ات نشد برای کسی حاصل و چنین پروردگار عشق تو را عشقِ ناب کرد افتاده دل به پای غمت سجده می کند مرتد شده است عشقِ تو دل را مجاب کرد بردند از شما همه سهمی برای خویش این جای روضه خوب دلم را کباب کرد در چشم ساکنان سما گریه واجب است زینب ز خون تو گیسو خضاب کرد؟؟ رأست به روی نیزه و جسمت به روی خاک آیا خدا دعای تو را مستجاب کرد؟؟... پرچمدار.. [ شنبه چهارم تیر 1390 ] [ 15:11 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
بنگـر رحمــــــــــاء و بينهــم را/ تكـــرار تـب غـــديـر خــــم را/ امروز علي غريب و تنهاست/ آماج هجوم اهرمن هاست/ او كيست؟ گلي زباغ زهرا (س)/ پرورده درد و داغ زهرا (س)/ او نـور دل بسيجيــان اســت/ چون مادر خويش مهربان است/ مستــم ز تبســم نمـــازش/ لبخند چو غنچه، دل نوازش/ چشمانش بوي عشق دارد/ مستي ز سبوي عشق دارد/ چون فاطمه(س) پشتوانه اوست / تا هستم و هست دارمش دوست [ شنبه هفتم خرداد 1390 ] [ 15:29 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
یا امان الخائفین
از فرط معصیت چو دل ما خجل نشد یا لیتنا به کنت معک متصل نشد با اینکه کوله بار گناهم پر از پر است یک لحظه کار رحمتت آقا مخل نشد از... پرچمدار [ شنبه دهم مهر 1389 ] [ 18:25 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
سید حمید رضا برقعی
یا حبیب الباکین کمی از بحر طویلی که کمی نیمائیست یک یادم آمد شب بی چتر وکلاهی که به بارانی مرطوب خیابان زدم آهسته و گفتم چه هوایی است خدایی من و آغوش رهائی سپس آنقدر دویدم طرف فاصله تا از نفس افتاد نگاهم به نگاهی ، دلم آرام شد آنگونه که هر قطرهء باران غزلی بود نوازش گر احساس که می گفت فلانی! چه بخواهی چه نخواهی به سفر می روی امشب چمدانت پر باران شده پیراهنی از ابر به تن کن وبیا! پس سفر آغاز شد و نوبت پرواز شد و راه نفس باز شد و قافیه ها از قفس حنجره آزاد و رها در منِ شاعر منِ بی تاب تر از مرغ مهاجر به کجا می روم اقلیم به اقلیم خدا هم سفرم بود و جهان زیر پرم بود سراسر که سر راه به ناگاه مرا تیشهء فرهاد صدا زد :نفسی صبر کن ای مرد مسافر قسمت می دهم ای دوست سلام من دلخستهء مجنون شده را نیز به شیرین غزلهای خداوند به معشوق دوعالم برسان. باز دلم شور زد آخر به کجا می روی ای دل که چنین مست ورها می روی ای دل مگر امشب به تماشای خدا می روی ای دل نکند باز به آن وادی...مشغول همین فکر وخیالات پر از لذت و پر جاذبه بودم که مشام دل من پر شد از آن عطر غریبی که نوشتند کمی قبل اذان سحر جمعه پراکنده در آن دشت خداییست. دو چشم وا کردم وخود را وسط صحن وسرا ، عرش خدا، کرب وبلا ، مست و رها در دل آیینه جدا از غم دیرینه ولی دست به سینه یله دیدم من سر تا به قدم محو حرم بال ملک دور و برم یک سره مبهوت به لاهوت رسیدم چه بگویم که چه دیدم که دل از خویش بریدم به خدا رفت قرارم نه به توصیف چنین منظره ای واژه ندارم سپس آهسته نشستم،و نوشتم (فقط ای اشک امانم بده تا سجدهء شکری بگذارم )که به ناگاه نسیم سحری از سر گلدستهء باران واذان آمدو یک گوشه از آن پردهء در شور عراقی و حجازی به هم آمیخته را پس زدو چشم دلم افتاد به اعجاز خداوند به شش گوشهء معشوق خدایا تو بگو این منم آیا که سراپا شده ام محو تمنا و نماشا فقط این را بنویسید رسیده است لب تشنه به دریا دلم آزاد شد از همهمه دور از همه مدهوش غم وغصه فراموش در آغوش ضریح پسر فاطمه آرام سر انجام گرفتم. سه ... سید حمید رضا برقعی [ یکشنبه دهم آبان 1388 ] [ 17:6 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
گفتند عاشقی و آرام نه ای دربند خیال خم ابروی که ای گفتند بگو به قصد قربت گفتم
سید علی حسینی خامنه ای
اللهم صل علی محمد وآل محمد
میلاد سلطان سریر ارتضا امام علی بن موسی الرضا بر نائب امام زمان(عج) مبارک .
التماس دعا [ شنبه نهم آبان 1388 ] [ 21:19 ] [ فياض هوشيار پارسیان ]
[ ]
|
درباره وبلاگ  در وادي محبت در بند زينب(س) ام من شادم در اين حوالي چون عبد زينب(س) ام من اول : سلام! دوم : ممنونم از اینکه به وبلاگ من هم یه نظری انداختید سوم : احیاناَ اگه یکی از شعرای آئینی هستید به غم نوشته های من خرده نگیرید چون هنوز اسم خودم رو شاعر نگذاشتم ...اگه ایرادی تو این غم نوشته ها می بینید حتماَ بهم بگید تا شاید یه روز بتونم بگم : . . . . "من هم شاعرم"
امکانات وب 
هئت حضرت قاسم ابن الحس -   |
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] |
